‘Als ik destijds had geweten wat ik nu weet, was het nimmer tot een relatie gekomen,’ zei René kortgeleden bij een van mijn lezingen over borderline. ‘Gelukkig weet ik nu, nèt als Anika, hoe ik er mee om kan gaan en hebben we het fijn samen.’

In mijn ziekteproces heb ik heel erg op René geleund in de overtuiging dat hij toch niet bij me weg zou gaan. Woedeaanvallen, huilbuien, zelfbeschadiging, jaloezie, stemmingswisselingen en agressie; ik ben absoluut niet makkelijk geweest en heb René af en toe echt tot waanzin gedreven. Ieder ander was – heel begrijpelijk – weggegaan en had al het contact met mij verbroken.

Met terugwerkende kracht realiseer ik me hoe ik jarenlang met vuur heb gespeeld. Sinds 2018 vergezelt René me bij mijn lezingen die ik inmiddels door heel Nederland geef. De laatste jaren laat hij ook meer zijn stem horen en vertelt hij hoe hij terugkijkt op onze relatie (in de begintijd) en hoe hij alles beleefd heeft.

Nu het een stuk beter met me gaat, is onze relatie sterker dan ooit. Wat naast die beschadigde Anika, ben ik ook lief, trouw, creatief, enthousiast, blij en nog veel meer. Dat borderlinemonster is redelijk gekooid en krijgt niet meer de ruimte om alles kapot te maken.

Als blijk van dank en mijn liefde voor René zijn we onlangs uit eten geweest bij ’t Zusje van een gedeelte van de royalty’s van Over the borderline. Want: zonder René geen boek, geen lezingen en geen happy end.

Ik ben getrouwd met de liefste en meest trouwe man van de wereld. In september zijn we 24 jaar bij elkaar. Ik zal René’s liefde voor mij nooit meer als vanzelfsprekend zien en elke dag vechten voor hem en onze relatie. We zijn een team, ik hou oneindig veel van hem en dat mag iedereen weten! ❤️