‘Ik ga door met mijn missie!’
Mijn hart bonkt in mijn keel en ik heb klamme handen. Zo dadelijk word ik naar voren geroepen, terwijl er zo’n honderd mensen in de zaal op me zitten te wachten. De spanning neemt toe. Iedereen is gekomen om mijn verhaal te horen…

Lezing Anika: ‘Jij hebt een heel bijzonder verhaal te vertellen’
Mensen raken met mijn verhaal, hoop bieden en vooroordelen op psychische aandoeningen verkleinen; dat is wat ik wil bereiken met mijn lezingen over mijn leven met borderline, depressie en zelfbeschadiging.

Recensie boek ‘Klaproos’
Nog studerend aan de Schrijversvakschool in Amsterdam, maar al wel een roman op je naam hebben staan! Anne-Fleur van der Heiden (1987) flikte het gewoon. Begin dit jaar kwam haar boek ‘Klaproos’ uit bij Nieuw Amsterdam…

Een waardig afscheid door euthanasie
‘Elke seconde is een marteling. Ik zit zo gevangen in mijn hoofd. Die demonen die daar zitten, gaan niet meer weg. Ik ben zo opgevreten door mijn psychiatrische aandoeningen dat ik helemaal kapot ben. Ik heb daar tegen gevochten. Op een gegeven moment houdt het op…’  

Een dun korstje
Lieve mama, er hadden slingers moeten hangen. En heel veel ballonnen. Met zestig kaarsjes op de taart zou je het stralende middelpunt zijn. De kleinkinderen zouden je verwennen met kusjes en zelfgemaakte tekeningen en de felicitatieberichtjes…

Inzending Enge Verhalen Wedstrijd 2017
Op de valreep heb ik meegedaan aan de Verhalenwedstrijd van Heel Nederland Schrijft 2017 met het thema ‘eng’. Naast de prijzen die door de jury worden vergeven, is er ook een publieksprijs te winnen. Daarvoor moest ik mijn verhaal ‘Wie het laatst lacht’…

Mijn levensverhaal maakte grote indruk: ‘Open, kwetsbaar en eerlijk!’
‘Kippenvel!’ ‘Zo puur, zo heftig, zo mooi!’ ‘Indrukwekkend!’ ‘Open, kwetsbaar en eerlijk!’ ‘Je moet hier echt mee verder!’ Zomaar een greep uit de vele mooie complimenten die ik kreeg tijdens mijn eerste lezing op de minibeurs van GoodBodyBalans te Lelystad…

Aan de slag!
Op mijn achttiende wilde ik een einde aan mijn leven maken. Ik was in die tijd erg depressief, beschadigde mezelf, had woedeaanvallen en wist totaal niet meer wat ik met mezelf aan moest. Ambulante therapie, medicatie en de crisisdienst boden…

Self Injury Awareness Day
Op 1 maart is het Self Injury Awareness Day (SIAD) en wordt er internationaal aandacht geschonken aan zelfbeschadiging in de breedste zin van het woord. SIAD bestaat inmiddels al meer dan zeventien jaar en is wereldwijd erkend…

Nieuw leven (blog Proud2BMe)
De afgelopen acht weken heb via mijn blogs op de website Proud2BMe over mijn leven met een borderline persoonlijkheidsstoornis verteld, waarin onder andere zelfbeschadiging, diverse behandelingen, destructieve buien, depressie, (on)begrip, laag zelfbeeld…

Schrijfwedstrijd ‘ZesZinnenZelfportret
Ter gelegenheid van de toekenning van de Erasmusprijs 2016 aan de Britse auteur A.S. Byatt organiseerde de Stichting Praemium Erasmianum in september de schrijfwedstrijd ‘ZesZinnenZelfportret’. Deze was geïnspireerd op Ernest Hemingway’s Six Word Story…

Recensie boeken ‘Als afscheid pijn doet’ en ‘Als de waarheid een leugen wordt’
Soms lees je boeken die je zo raken dat ze de moeite waard zijn om nog eens expliciet genoemd te worden. Dus bij deze. Lees mijn recensies en let wel, dit is heftig leesvoer…

Steun Stichting Borderline!
Met een goed gevoel kijk ik terug op de Publieksdag van Stichting Borderline in Utrecht. Sinds september 2015 ben ik actief als redacteur voor de nieuwsbrief en het was gisteren voor mij de eerste keer dat ik meehielp als ervaringsdeskundige…

Lotte van der Kort UPDATES
Na een zwaar auto-ongeluk acht maanden in coma raken en vervolgens zwaar gehandicapt ontwaken. Deze verschrikkelijke nachtmerrie overkwam Lotte van der Kort (24) uit Zeewolde zes jaar geleden. Door een ernstige hersenbeschadiging…

Een langgekoesterde droom
Op jonge leeftijd wist ik één ding al zeker; ik wilde ooit mijn eigen boek schrijven. De talloze stripverhaaltjes, stelopdrachten, (korte) verhalen en musicals waren slechts een voorbode van deze langgekoesterde droom…

Vier jaar later
Lieve mama, vandaag is het precies vier jaar geleden dat we voorgoed afscheid van jou namen. Enerzijds vraag ik me af waar de tijd is gebleven en anderzijds lijkt het nog maar zo kort geleden dat onze wegen zich van elkaar scheidden…

25 november 2014
Lieve mama, er gaat geen dag voorbij dat ik je niet mis. Soms kan ik geraakt worden door iets kleins en intens verdrietig worden. Dat zijn de moeilijkste momenten. Die zie je namelijk niet aankomen en treffen je als een mokerslag…

De Goede Dood
“Als ik ooit een kasplantje word en mijn leven niet meer menswaardig is, trek dan alsjeblieft de stekkers eruit en laat me gaan”, zei mijn moeder op een avond tijdens een moeder-dochter gesprek. We spraken over het leven, hoe we de toekomst zagen…

Drie jaar later
Lieve mama, seizoenen volgen elkaar op. Dagen gaan voorbij. Soms in razend tempo, soms tergend langzaam, maar altijd is de pijn van het gemis aanwezig. Op bepaalde momenten is die ondraaglijk, op andere momenten kan ik er tegenwicht aan bieden…

25 november 2013
Lieve mama, de tranen kwamen gisteren al en zijn sindsdien niet meer gestopt. Vandaag zou eigenlijk jouw 56e verjaardag moeten inluiden. In plaats daarvan blijft er een pijnlijke leegte achter. Juist op dit soort specifieke dagen lijkt het gemis nog groter…

Twee jaar later
Lieve mama, vandaag is het 10 maart 2013. Voor veel mensen een gewone dag, maar voor Lien en mij niet. Het is nu precies twee jaar geleden dat jij je laatste adem uitblies na een lang ziekbed. De afgelopen dagen verliepen moeizaam…

Blauw pilletjes
De maanden voorafgaand aan mijn opname in een kliniek slikte ik veel medicijnen. Naast antidepressiva nam ik ook veelvuldig de voorgeschreven slaappillen en kalmeringspillen in. Ondanks de nare bijwerkingen, zorgde de medicatie er voor dat ik in mijn hoofd…

Mama’s Strijd
Ik loop rusteloos door de woonkamer en blijf bij het dressoir even staan. Ik kijk naar de foto waarop mijn moeder hartelijk in de lens lacht. Haar blauwe ogen stralen en ze ziet er prachtig uit. Een moeder om trots op te zijn…

Het Leuvenumse bos
Het is een stralende herfstdag als mijn zusje en ik met de auto naar het Leuvenumse bos in Harderwijk rijden. Deze middag gaan we op zoek naar een geschikte plek om de as van onze overleden moeder te verstrooien…